Gebed om hulp tegen vijanden van Israël

Psalm 83:1-4

 

 

 

 

 

A. Klein

 

“Israël” als WOORD op zich
Voor degenen die dat niet weten of beseffen, het woord Israël heeft meerdere betekenissen:
1. Israël, de nieuwe naam voor Jakob. Zie o.a. Gen. 32:28 en 35:10.
2. Israël, het land, de huidige staat (ook wel Kanaän, Palestina of “het beloofde land” genaamd). Zie o.a. Gen.12:5-7.
3. Israël, de huidige natie, het huidige volk.
4. Israël, de verzamelnaam voor alle 12 stammen van Israël, voortkomend uit de 12 zonen van Jakob (Jakob, die later – van God – de naam Israël kreeg – zie punt 1). Zie o.a. 1 Kon. 18:31, Joz. 4:5, 2 Kon. 17:34b.
5. Israël, het “GANSE huis van Israël” of “(GE)HEEL het huis van Israël, waarmee ook alle 12 stammen worden bedoeld. Zie o.a. Exod. 40:38, Lev. 10:6b, Ezech. 39:25.
6. Israël, het “huis van Israël”, waarmee – later in de tijd –de 10 ‘verloren gewaande’ stammen worden bedoeld. Zie o.a. Ezech. 39:22-29. Daarom dat er ook regelmatig in het oude Testament gesproken wordt van “de koning van Israël” en/of “de koning van Juda”. Het waren dus   koninkrijken.

Inleiding:
Misschien dat u denkt: “Waarom wordt dit bovenstaande vermeld? Dat weet toch iedereen die de Bijbel leest”. Ja, dat dacht ik zelf ook, daarom zal ik uitleggen waarom ik het toch heb vermeld. Het begon naar aanleiding van een brochure van Norbert Lieth van Zendingswerk Middernachtsroep1 – met de aansprekende titel: “Waarom juist ISRAËL?” – die ik ongeveer een jaar geleden onder ogen kreeg. Ik begon enthousiast te lezen, maar ontdekte al snel dat het WOORD “Israël” heel vaak wordt gebruikt – zoals natuurlijk te verwachten in een brochure met die titel, maar… – zonder dat er bij vermeld wordt in welke context ze het WOORD Israël bedoelen. Ook wordt er m.i. – al gelijk op de 1ste bladzijde – gesuggereerd dat alle Joden “Israël” zijn en “Israël” alle Joden. Toen ik de brochure, om die redenen, nader ging bestuderen bleek dat – in mijn ogen – niet alleen erg verwarrend over te komen (al kwam ik er zelf snel achter in welke context het WOORD bedoeld werd), maar daardoor zag ik ook DUIDELIJK een m.i. foute interpretatie van o.a. Jesaja 11 vers 12 en Jeremia 23 vers 8, in de volgende tekst van Norbert Lieth (de zwart getypte tekst wel te verstaan – de rode tekst is door mijzelf toegevoegd, in de hoop dat u beter begrijpt/ziet wat ik bedoel): “Israël is er weer: … Met het feit, dat de Joden (uit de 2 stammen van het “huis van Juda” – noot AK) vandaag weer in hun eigen land zijn en een eigen staat bezitten, heeft God ons een teken gegeven. Wij, die een ander staatsburgerschap bezitten, moeten hier op letten, want de Bijbel zegt: “En Hij zal een banier opheffen voor de volken, en de verdrevenen van Israël (dat zijn m.i.: de 10 verloren gewaande stammen van het “huis van Israël” – noot AK) verzamelen en de verstrooide dochters van Juda (dat zijn m.i.: de 2 stammen van het “huis van Juda” – noot AK) vergaderen van de vier einden der aarde” (Jes. 11:12). Een banier is een vlag met een veldteken of een nationaal embleem. Het terugbrengen van Israël (waarmee hier, in Jesaja 11:12, dus m.i. de 10 verloren gewaande stammen van het “huis van Israël” bedoeld worden – noot AK) in het vaderland is voor ons als zo’n teken gesteld. Dat zegt ook de profeet Jeremia en spreekt daarbij expliciet de naties, de heidense volken aan: “Hoort des Heren woord, gij heidenen! En verkondigt in de eilanden (letterlijke vertaling: de kustlanden – noot AK), die verre zijn, en zegt: Hij, Die Israël (dat zijn of ALLE 12 stammen of de 10 verloren gewaande stammen van het “huis van Israël” – noot AK) verstrooid heeft, zal hem weder vergaderen, en hem bewaren als een herder Zijn kudde” (Jer. 31:10, St. Vert.).
Het bijeen verzamelen van Israël (dat zijn of ALLE 12 stammen of de 10 verloren gewaande
stammen van het “huis van Israël” –noot AK) uit de volken in het eigen land is zonder twijfel een concrete voorbereiding voor de wederkomst van Jezus Christus, want God spreekt: “En Ik zal de rest van Mijn schapen verzamelen uit al de landen waarheen Ik ze heb verdreven,…” (Jer. 23:3).
In het nu volgende verklaart God ook precies, hoe Hij dat doen zal, resp. dat deze terugvoering de bevrijding van Israël uit Egypte (dat waren m.i.: ALLE 12 stammen van Israël – noot AK) in de schaduw zal stellen. “Daarom zie, de dagen komen, luidt het woord des Heren, dat men niet meer zal zeggen: Zo waar de Here leeft, die de Israëlieten (dus: ALLE 12 stammen van Israël – noot AK) uit het land Egypte heeft doen optrekken, maar veeleer: Zo waar de Here leeft, die het nageslacht van het huis Israëls (dat zijn m.i. dus: de 10 verloren gewaande stammen van het “huis van Israël” – noot AK) heeft doen optrekken en die het heeft doen komen uit het Noorderland en uit al de landen waarheen Hij hen verdreven had; en zij zullen op hun eigen grond wonen” (Jer. 23:7-8) En wat gebeurde er na de Tweede Wereldoorlog? Vele duizenden Joden (uit de 2 stammen van het “huis van Juda” – noot AK) keerden weer naar hun vaderland terug en op 14 mei 1948 werd de staat Israël geproclameerd! … Het teken dat God gegeven heeft, dat niet over het hoofd kan worden gezien, namelijk het terugbrengen van Israël (dat zijn m.i. dus: ALLE 12 stammen van Israël, en dat is nog NIET gebeurd – noot AK) naar het eigen land, wijst er op, dat wij in de eindtijd leven. Met “eindtijd” bedoelen wij niet de ondergang van de wereld, maar de tijd vlak voor de wederkomst van Jezus Christus.” (Tot zover een gedeelte uit eerdergenoemde brochure: “Waarom juist ISRAËL?”).
Volgens mij trekt Norbert Lieth uit bovenstaande tekst duidelijk de conclusie “dat wij in de eindtijd leven” (zie zijn eigen woorden), wat op zich waar is en waar ik het zeker mee eens ben, maar… hij komt onder andere tot deze conclusie NA de Bijbeltekst uit Jeremia 23:7-8, met de woorden: “Vele duizenden Joden keerden weer naar hun vaderland terug en op 14 mei 1948 werd de staat Israël geproclameerd! … Het teken dat God gegeven heeft, dat niet over het hoofd kan worden gezien, namelijk het terugbrengen van Israël naar het eigen land, wijst er op, dat wij in de eindtijd leven.”

Onze God zal komen, en niet zwijgen;
een vuur verteert voor Zijn aangezicht
en rondom Hem zal het zeer stormen’
(Psalm 50:3)

Soms is zwijgen welsprekender dan spreken. Een paar voorbeelden.
Wat deed Aäron, toen het vuur uit de hemel twee van zijn vier zonen die priester waren verteerde, omdat zij meenden op hun eigen manier God te kunnen dienen in plaats van op Zijn manier? (Lev. 10:1-7) Aäron zweeg. Daarmee erkende hij: God staat in Zijn recht.
Wat deed koning David, toen hij –nota bene op de vlucht voor zijn eigen zoon, Absalom, die hem het koningschap ontfutselde- door Simeï vervloekt werd? 2 Sam.16:5-14). Hij zweeg. Hij nam het recht niet in eigen hand, maar beschouwde het als een beproeving van God, waaronder hij zich nederig boog.
De profeet Jesaja zag met groot verdriet hoe de steden van Juda en zelfs Gods heilige tempel in vlammen opgingen. En hij riep tot God: ‘HEERE, zoudt Gij stilzwijgen….? (Jes. 64:12)
Ezechiël moet van God zich zelfs een poosje in zijn huis opsluiten. Het volk wilde Ezechiël lamleggen. God zei: je zult een tijdlang hen niet meer waarschuwen, ze zijn en blijven toch opstandig. ‘Maar als Ik met u spreken zal, zal Ik uw mond opendoen, en gij zult tot hen zeggen: Zo zegt de Heere HEERE….’ (Ezech. 3:25-27)
Zwijgen kan heel welsprekend zijn.
God zwijgt soms een tijd lang….’in Zijn liefde’, om met Zefanja te spreken. (Zef.3:17)

Als er één psalm is die verbazend actueel en acuut is, is het psalm 50 wel. Het volk Israël dacht en deed eeuwengeleden hetzelfde als de christenheid en het volk van Nederland vandaag. Zij legden toen, en wij leggen vandaag dat zwijgen van God in ons voordeel uit. Zo van: wie zwijgt stemt toe. Maar die vlieger gaat niet op. God zegt: jullie nemen het woord ‘verbond’ in de mond, maar werpen Mijn vermaning ver achter je rug!
Hij spreekt Israël toen en ‘heel de kerk en heel het volk’ in Nederland vandaag aan als ‘goddeloos’!
Toegespitst op ons, zegt psalm 50:

Jullie gooien Mijn Naam te grabbel door jullie verdeeldheid, en door jullie geknoei in Mijn Testament….en Ik zweeg tot nu toe.
Te linkerzijde hebben jullie het hart uit het Evangelie gesneden, door het verzoenende sterven van Mijn Zoon en Zijn lichamelijke opstanding te ontkennen….en Ik zweeg tot nu toe.
Jullie hebben het mooiste wat nog uit het Paradijs over is –het heilige huwelijk- verkwanseld, en zegenen een relatie die een gruwel is in Mijn ogen, nota bene in Mijn Naam in….en Ik zweeg tot nu toe.
Het kind is allang niet meer veilig in de moederschoot….en Ik zweeg tot nu toe.
Te rechterzijde bekladden jullie elkaar, de ene kerk sleept zelfs de andere voor de wereldse rechter….en Ik zweeg tot nu toe.
Jullie vertreden de lieflijke uitnodiging van Mijn Zoon: ‘laat de kinderen tot Mij komen’ met voeten en blokkeren voor hen de weg naar Mij….en Ik zweeg tot nu toe.
Jullie zijn zo naïef en afgestompt dat jullie menen dat Ik –omdat Ik gezwegen heb- wel net zo zal denken als jullie!
Geen denken aan. Wie Mij, de ‘IK BEN’ verlaagt tot zijn eigen, aards bedenksel, pleegt afgoderij, en nog wel in Mijn huis!
Dat is dan nu afgelopen! Ik ga het stilzwijgen verbreken.
Ter wille van Jeruzalem!
Ter wille van het herstel van Mijn volk Israël!
Ter wille van Mijn Naam!
Ter wille van Mijn enig geliefde Zoon, Die komt in de Naam des HEEREN!

Geen kerk, protestants of rooms-katholiek, geen stroming, reformatorisch, evangelisch of modern ontkomt er aan. ‘De ontzagwekkende dagen’, de tien dagen die een deel van Mijn volk jaarlijks tussen de ‘dag van herinnering door bazuingeschal’ (Lev. 23:24) en Grote Verzoendag (Lev. 23:26-32) beleven, gaan wereldwijd en profetisch in vervulling. De komende jaren, vóór de doorbraak van het koninkrijk van de Messias op aarde, zullen ontzagwekkende jaren zijn. Dwars door de chaos in de volkerenwereld heen. Dwars door de hele kwestie rond Jeruzalem en Mijn land en volk heen. Niemand zal Mij kunnen beletten, door Mijn Woord en Geest een weg te banen voor Mijn Zoon en voor Mijn volk. Tot zegen van alle volken die naar Zijn stem horen! Alles wat tegen Mijn Zoon, en Mijn plan met Mijn volk ingaat, gaat er aan!!

De hele aarde, van zonsopgang tot zonsondergang, zal het weten. Van Sion uit zal Ik de hele aarde aanspreken. (Ps. 50:1,2) Het kleine landje Nederland evengoed.
‘Onze God zal komen, en niet zwijgen, een vuur voor Zijn aangezicht zal verteren, en rondom Hem zal het zeer stormen’ (Ps. 50:3)

Verbonden met miljoenen die Jezus en Zijn koninkrijk verwachten:
J. den Admirant, dienaar van het Woord
Vondelstraat 18
7901 HR Hoogeveen.

Mede namens: W. Breedveld, voorganger van de Living Water Fellowship in Assen
T. van der Weijden, Dordrecht, Evangelist.

 

 

‘Steen door de ruit’ is dan ook een verrassend en bevlogen geschreven boek, vol geestelijke inzichten en profetische verwijzingen. Het raakt de lezer en schudt gelovigen wakker voor de actuele en dringende situatie rondom Israël en de wederkomst van de Messias.

 

Wanneer ben je officieel Joods

Er wordt geleerd dat je officieel Joods bent als je moeder Joods is en dit wordt doorgegeven door de vrouwelijke bloedlijn van de generaties .. maar is dat wel zo .. Jezus is verwekt door de Heilige Geest maar Jezus werd niet naar het bloed automatisch een Jood, (dan alleen naar het vlees) hoe zit dit nu werkelijk ?!


Jezus was verwekt door de Heilige Geest en was zondeloos, dus kon ook geen bloed krijgen van de moeder, want de ziel van het vlees is in het bloed.
De Bijbel leert heel duidelijk dat Jezus verwekt werd in de schoot van een Joodse vrouw door het werk van de Heilige Geest en dat is beslist niet door medewerking van de man Jozef.
Jezus was een mens zonder zonde terwijl vanaf Adam alle mensen geboren worden met Adams zondige natuur en onderworpen aan de vloek en de eeuwige dood, Jezus was zonder zonde en daarom niet onderworpen aan de dood. Jezus had niet Adams zondige natuur geërfd.
De zonde word dus niet overgebracht door het vlees maar door het bloed.
Jezus was niet uit het bloed van de mens. Zo heeft God op een wondere manier bewerkt dat Jezus naar het vlees volkomen mens was en toch niet het zondige bloed van een zondig mens had. Dat was het gevolg van de maagdelijke geboorte.
Maar wat is dn de oorsprong van het bloed.
Men weet nu met zekerheid, dat het bloed, dat door de aderen stroomt niet afkomstig is van de moeder, maar in het lichaam van de vrucht zelf geproduceerd wordt, nadat het eicel in aanraking is gekomen met het mannelijk sperma.
Een niet bevrucht ei kan nooit bloed voortbrengen omdat het ei de essentiële delen voor de produktie van bloed mist. Alleen nadat het mannelijke element het ei is binnengedrongen, kan het bloed zich ontwikkelen.
Het mannelijke element heeft leven toegevoegd aan het ei. Leven zit in het bloed overeenkomstig de Schrift, want Mozes zegt: want de ziel (engels: het leven) van het vlees is in het bloed.
Omdat er geen leven in het ei is, totdat het mannelijke sperma zich ermee verenigt, en het leven in het bloed is, volgt hieruit, dat het mannelijke sperma de bron van het leven is, de zetel van het leven, denk daar maar eens goed over na.
Dus, geen bloed van de moeder, dit is een wetenschappelijk gegeven.
De moeder brengt de foetus voort met de voedzame elementen voor de opbouw van dat kleine lichaampje in de verborgenheid van haar schoot. Maar al het bloed in dat kleine lichaampje wordt alleen door bijdrage van de vader in het embryo gevormd. Vanaf het ogenblik van de conceptie tot de geboorte van het kind komt er geen enkele druppel bloed van de moeder in het lichaampje van het kind.
De placenta vormt alleen de verbinding tussen moeder en kind, al het bloed in dat kind wordt geproduceerd in het kind zelf, er zal nooit geen bloed van de moeder naar het kind of van het kind naar de moeder vloeien.
Het kind krijgt niet het bloed van de moeder maar heeft zijn eigen bloed, het bloed van een kind komt zelfs niet in aanraking met het bloed van de moeder, het heeft ieder zijn eigen bloedcirculatie.
Vandaar dat het kind ook niet dezelfde bloedgroep behoeft te hebben als de moeder heeft, dat zou wel zo moeten zijn als beiden het zelfde bloed hadden.
Hoe wonderlijk heeft God de maagdelijke geboorte voorbereid. Toen Hij de vrouw schiep, maakte Hij haar zo, dat het bloed nooit kon overgaan op haar kind. Het bloed is het gevolg van het aandeel van de man. Adam was het hoofd van het gehele menselijke geslacht en het is zijn bloed, dat Adams zonde overbrengt.
God maakte het echter mogelijk dat er Iemand geboren zou worden als Zoon van Adam, zonder dat hij het zondige natuur van Adam zou bezitten. Hij zou niet van Adams bloed zijn. Dit is wetenschappelijke, biologische reden voor de zondeloosheid van de Here Jezus.

 

 

3. Hebreeuwse letters deel 3

 

@ Anneke Bollebakker

Dankbaar voor Gods bescherming en voorziening.
 
Het Loofhuttenfeest is een Joods feest dat zeven dagen duurt
en waarbij herdacht wordt, dat de Joden veertig jaar lang in hutten
in de woestijn rondtrokken. (Lev. 23:34-43)
 
Dit schilderij laat 3 banen zien die 3 wanden van takken
en palmbladeren voorstellen. De hutten worden versierd
met vruchten en groenten.
 
De bovenkant mag niet goed dicht zijn,
je moet de hemel erdoorheen kunnen zien.
Dit symboliseert een open verbinding met de hemel.
De hutten doen hun kwetsbaarheid
en afhankelijkheid van God beseffen.

In Psalm 27 vers 4 staat:
Hij laat mij schuilen onder zijn dak op de dag van het kwaad.
Hij verbergt mij veilig in zijn tent,
Hij tilt mij hoog op een rots.
Het woord ‘tent’ is letterlijk ‘soeka’ of ‘loofhut’.
In al je kwetsbaarheid zegt God tegen je:
kom maar in Mijn loofhut, daar ben je veilig!

@ Anneke Bollebakker

 

Ana Adonai
Hoshia Na
Ana Adonai
Hatz-li-cha na
Ana Adonai
Ha-er Paneicha

Baruch haba
B'shem Adonai
Mi Beit Elohim
Avarech Et Shimcha
Pichu Li
Sha-arei Tzedek
Avo Bam Odeh Yah
Ana Adonai

אנא אדוני
הושיעה נא
אנא אדוני
הצליתה נא
אנא אדוני
האר פניך

ברוך הבא
בשם אךוני
מבית אלוהים
אברך את שמך
פיתחוכי
שערי-צךק
אבוא-בם אוךה יה
אנא אךוני


O Lord, save now! O Lord, cause us to prosper now!
O Lord, shine Your face upon us!
Blessed is He who comes in the name of the Lord,
from the house of God I will bless Your name,
Open to me the gates of righteousness,
I will enter them, I will praise the Lord.
O Lord, I beseech You.

geschiedenis, aansteken, instructies, gebruiken
Dit jaar van 11 tot en met 19 december 2009

 

Chanoeka is het feest van de inwijding van de Tempel. Het wordt gevierd ter herinnering aan de heugelijke dag dat de Makkabeeën de Tempel in Jeruzalem opnieuw inwijdden, nadat zij de Syriërs verslagen hadden, in het jaar 165 voor de gewone jaartelling.

De koning van Syrië, Antiochus IV Epiphanes, verbood alles wat niet paste in de Griekse cultuur. Het was verboden Sjabbat te vieren, besnijdenissen uit te voeren en Tora-onderwijs te volgen. De Makkabeeën kwamen hiertegen in opstand en na een paar jaar van strijd kon de Tempel weer opnieuw worden ingewijd. Maar voor deze herinwijding had men olie nodig. De menora (zevenarmige tempelkandelaar) moest ontstoken worden. Volgens het verhaal konden de joden slechts één kruikje bruikbare olie vinden, genoeg om de menora één dag te laten branden. Door een wonder brandde de menora echter acht dagen lang. En het kostte acht dagen om nieuwe, reine olijfolie te persen.

Na de verwoesting van de Tempel in het jaar 70 van de gewone jaartelling bleef Chanoeka als lichtfeest gehandhaafd. Chanoeka is het feest van het behoud van de eigen, joodse identiteit. Thuis wordt acht dagen lang een lichtje aangestoken, elke dag eentje meer. De kaarsjes worden aangestoken met behulp van een extra lichtje, de sjammasj (dienaar). Uiteindelijk staan er acht kaarsjes, plus de sjammasj, in de chanoekia, een negenarmige kandelaar die alleen tijdens Chanoeka wordt gebruikt.

De Chanoekia - aansteekinstructies
Chanoeka vieren we acht dagen. Het meest in het oog springende van Chanoeka is natuurlijk het aansteken van de chanoekia, de menora - kandelaar waarin we ieder van de acht dagen Chanoeka een kaarsje meer plaatsen en waarin er een extra kaars staat, de sjammasj, die als aansteker fungeert.
Behalve op vrijdagavond steken we thuis de chanoekia aan zodra het ‘nacht’ is. Wie om die tijd nog niet thuis is, kan de chanoekia ook later - bij thuiskomst - aansteken. De kaarsjes of de olie in de chanoekia moet(en) minstens een half uur branden. Alle werkzaamheden zijn op Chanoeka toegestaan. Wel bestaat de gewoonte geen huishoudelijk werk te verrichten zolang de menora-lichten (de voorgeschreven tijd) branden.

Op vrijdagavond steken we de kaarsjes op de vooravond van sjabbat aan. Let er daarom op dat de Chanoeka-kaarsen op vrijdagavond extra lang zijn. Omdat op vrijdagavond eerst de chanoekia wordt aangestoken en vervolgens de sjabbatkaarsen, maar het daarna nog een uur duurt voordat het ‘nacht’ is. Zij moeten minstens anderhalf uur branden: een uur voor nacht en een half uur na nacht. Het begin van sjabbat is dus altijd eerder dan het tijdstip van ‘nacht’. Op zaterdagavond maken we thuis eerst hawdala over wijn, kaars en kruiden en ontsteken daarna de kaarsjes van de chanoekia.

De chanoekia of menora
a. De kaarsen moeten op één rechte lijn staan, zowel horizontaal als verticaal gezien.
De chanoekia mag niet lager staan dan 30 centimeter van de vloer en bij voorkeur niet hoger dan 1 meter.
b. Sommigen zetten de chanoekia voor het raam om bekendheid aan het wonder van Chanoeka te geven. Anderen plaatsen de chanoekia links in de deuropening, tegenover de mezoeza.
c. Hoewel u voor het licht van de chanoekia kaarsen en allerlei soorten olie mag gebruiken, vervult u de mitswa op zijn mooist wanneer u met olijfolie aansteekt. Het kruikje waarmee het wonder geschiedde bevatte immers olijfolie.
d. De lichten van de chanoekia moeten minstens een half uur ‘in de nacht’ branden.
e. Het is niet toegestaan om van het licht van de chanoekia op welke wijze dan ook gebruik te maken. Daarom ook worden de lichten met een aparte kaars de sjammasj, aangestoken.

 

 

De soeka, zinnebeeld van het leven

 

“33 De Eeuwige sprak tot Mozes: 34  ‘Zeg tegen de Israëlieten: Op de vijftiende dag van de zevende maand begint het Loofhuttenfeest, ter ere van de Eeuwige, dat zeven dagen duurt. 35  De eerste dag is een heilige dag; u mag dan niet werken. 36  Zeven dagen achtereen moet u offers opdragen aan de Eeuwige. De achtste dag is een heilige dag; ook dan moet u offers opdragen aan de Eeuwige. Dat is het slotfeest; u mag dan niet werken. 37 Dat zijn de feesten ter ere van de Eeuwige, die u als heilige dagen moet vieren en waarop u Hem offers moet brengen: brandoffers, meeloffers, slachtoffers en plengoffers, naargelang de verschillende dagen. 38  Daarbij zijn de Sjabbatdagen ter ere van de Eeuwige en de gaven die u Hem als gelofteoffers of als vrije gaven aanbiedt, niet meegerekend. 39 Op de vijftiende dag van de zevende maand, als de oogst van het land is gehaald, moet u zeven dagen het feest van de Eeuwige vieren. De eerste en de achtste dag zijn rustdagen. 40  Haal op de eerste dag citrusvruchten, palmtakken, twijgen van loofbomen en wilgentakken bijeen en wees vol vreugde voor de Eeuwige uw G’d, zeven dagen lang. 41  Ieder jaar moet u zeven dagen feestvieren voor de Eeuwige; dat is een blijvende wet, door al uw generaties heen. In de zevende maand moet u dat feest vieren. 42  Zeven dagen achtereen moet u in loofhutten wonen; iedere geboren Israëliet moet in een loofhut wonen. 43  Dan zullen de komende generaties weten dat Ik de Israëlieten in loofhutten heb laten wonen, toen Ik hen uit Egypte leidde. Ik ben de Eeuwige uw G’d.’”

 

Jochanan/Johannes 7:1-10

“1 Daarna trok Yeshua door Galilea; in Judea wilde Hij niet komen, omdat de Judeeërs Hem wilden doden. 2  Nu naderde het Loofhuttenfeest in Judea,  3 en daarom spoorden Yeshua’s broers Hem aan: ‘Blijf toch niet hier, ga naar Judea; dan zien ook je leerlingen het werk dat je doet. 4  Niemand doet toch iets in het geheim als hij bekend wil worden. Als je dit soort dingen doet, laat je dan zien aan de wereld.’ 5  Ook Zijn broers geloofden namelijk niet in Hem. 6  Maar Yeshua zei: ‘Mijn tijd is nog niet gekomen, voor jullie is elke tijd goed. 7  De wereld kan jullie niet haten, maar Mij haat ze wel, omdat Ik verklaar dat wat ze doet slecht is. 8  Gaan jullie maar naar het feest; Ik ga niet, omdat de tijd voor Mij nog niet rijp is.’ 9  Dat zei Hij, en Hij bleef in Galilea. 10 Maar toen Zijn broers naar het feest vertrokken waren, ging Hij Zelf ook, niet openlijk, maar in het geheim.”

 

Chag Soekot/Loofhuttenfeest

Het Loofhuttenfeest is geweldig rijk aan beelden waaruit geestelijke lessen geleerd kunnen worden. In oude tijden gingen meer pelgrims op naar Jeruzalem om het Loofhuttenfeest te vieren dan voor Pesach of Sjawoe’ot (Wekenfeest/Pinksteren). Het was dan ook “op de laatste dag, het hoogtepunt van het feest” dat Yeshua heel vrijmoedig een hoogtepunt in de Tempeldienst aangreep om Zichzelf bekend te maken als de aan Israël beloofde Messias, die allen die in Hem geloven, zou dopen in de Heilige Geest. “‘Laat wie dorst heeft bij Mij komen en drinken! “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in Mij gelooft”, zo zegt de Schrift.’” (Johannes 7:37-38).

'Laten we optrekken naar de berg van de HEER, naar de tempel van Jakobs God. Hij zal ons onderrichten, ons de weg wijzen, en wij zullen zijn paden bewandelen.’ Vanaf Sion klinkt zijn Tora, vanuit Jeruzalem spreekt de HEE R’ . Jesaja 2:3

Bouw van altaar voor Tempel start vandaag

In Israël wordt vandaag een begin gemaakt met de bouw van het altaar dat, in een herbouwde Tempel, een centrale functie krijgt en waar, volgens de initiatiefnemers, dierenoffers gebracht moeten worden. De bouw van dat altaar begint vandaag omdat het vandaag ‘Tisha B’av’ is. Dat is de negende dag van de Joodse maand Av. Dat is voor het Jodendom een dag van treurnis. Op die dag wordt de verwoesting van de (Tweede) Tempel herdacht, nu een kleine 2000 jaar geleden. Het altaar waaraan men nu wil beginnen had een centrale plaats in de Tempel. De priesters (Kohanim) offerden daar de voorgeschreven en soms ook vrijwillige offers. Het Tempelinstituut in Jeruzalem beijvert zich al vele jaren in het maken van de voorwerpen die nodig zijn bij een herstelde Tempeldienst. Daaronder bevinden zich niet alleen tal van gebruiksvoorwerpen, maar inmiddels ook de grote menorah, de zevenarmige kandelaar, en kleding voor priesters, waaronder het borstschild voor de hogepriester. Het nieuwste project van het Tempelinstituut is dus de bouw van het altaar. Dat begint vandaag op en terrein in Mitzpe Yericho, oostelijk van Jeruzalem. Volgens de directeur van het Tempelinstituut, Yehuda Glick, is het “jammer dat het altaar niet meteen op z’n plaats, op de Tempelberg” gebouwd kan worden. “We bouwen het volgens minimale afmetingen zodat we het straks, als het naar de Tempel gebracht moet worden, kunnen vervoeren.” Zelfs een altaar van minimale afmetingen is overigens nog fors. Het bouwwerk wordt zes meter breed en zes meter lang en krijgt een hoogte van ongeveer vier meter. Er zijn inmiddels stukken steen – vooral rolstenen – langs de boorden van de Dode Zee verzameld (zie foto). Inmiddels is er tien kubieke meter steen voorhanden, zodat voorlopig gebouwd kan worden. Tussentijds zal nog meer steen worden verzameld. Elke steen die verzameld is, is apart in plastic verpakt, zodat ze bij het vervoer naar Mitzpe Yericho niet beschadigen. De stenen zijn met geen enkel ijzeren voorwerp aangeraakt en mogen dat straks ook niet, zoals de Bijbel voorschrijft. De stenen zullen straks aan elkaar bevestigd worden met en mix van zand, klein, teer en asfalt. Door het tempelinstituut is daarvan de juiste samenstelling al onderzocht. Ook is men bij een Fins bedrijf dat in Israel, in Yerucham, is gevestigd, te rade gegaan om en antwoord te krijgen op de vraag hoe het ‘cement’ zo kan worden gemaakt dat het intense temperaturen kan doorstaan. Als er op het altaar brandoffers worden aangestoken kan de temperatuur van stenen en ‘cement’ hoog oplopen. Bovendien mag die warmte zich niet te ver verspreiden over de grond, omdat de priesters die de brandoffers aansteken op hun blote voeten moeten lopen. De bouwkosten voor het altaar worden door het Tempelinstituut geschat op een kleine 20.000 euro. Daarvoor zoekt men nog sponsors.   Manna-vandaag.nl

 

" ECHAD "

De Bijbel zegt in “Hoor o’ Israël, de Eeuwige onze God, de Eeuwige is één (Deut.6:4).  

God is eeuwig dezelfde en als Hij zegt dat Hij één is .. dan is Hij één.

Een voorbeeld hiervan is te geven in Genesis 2:24 : Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en zij zullen TOT ÉÉN VLEES ZIJN (basar echad) Denk maar eens goed na over de éénheid tussen man en vrouw, terwijl ze 2 persoonlijkheden zijn, zijn ze samen tot één vlees geworden.

Zo ook de mens die bestaat uit geest, ziel en lichaam, maar we zijn één maar … het ene kan niet zonder het ander.

Of b.v. Adam,   toen hij werd geschapen   naar Gods beeld werd hij geschapen zowel mannelijk als vrouwelijk, deze beide waren in hem, toen God de vrouw schiep trok hij het vrouwelijke uit Adam en het werd man en mannin, maar samen zijn ze weer tot één vlees en zijn ze ECHAD.

God is ECHAD, een deelbare éénheid, Gen. 1:26 zegt “laat ONS mensen maken naar ONS beeld, en zo heeft God de mens geschapen om ECHAD te zijn (en niet JACHIED).

Ik geloof dat God de eeuwige (ECHAD) is een persoonlijke God die ons geschapen heeft en dat Hij zijn wezen heeft geopenbaard aan ons als een drievoudig persoonlijk zijn , namelijk als God de Vader en als Het levende Woord, dat is Jesjoea van Nazareth . Het woord was in wezen God   maar is voor ons geworden als mens. Het is uit Hem voortgebracht en is uit Hem. Maar ook heeft God zich bekend gemaakt als   de Roeach haKodesj, als de Heilige Geest, die een ieder ontvangt die Jesjoea aanneemt en daarmee verzegeld wordt. Zo zie je de eenheid van de goddelijkheid. Het deelbare éénheid. Dus als wij die Geest niet hebben hebben we Jesjoea ook niet en ook   de Vader niet.

 

Kunnen Joden gered worden zonder te geloven in Jesjoea ?

 

 

HRM  Hebrew roots Movement.

 

 

HRM, waar staat dat voor?
Hebrew roots Movement.

Dit is een beweging die terug naar de Thora promoot, leven volgens de wet die Mozes kreeg op de berg Sinai. Er zijn diverse variaties binnen die beweging. Als ik iets beschrijf hou ik het algemeen, beseffend dat niet iedere groep binnen de HRM dezelfde gedachten hierover heeft. Net als in het christendom zijn er ook binnen de HRM vele afsplitsingen met een eigen manier om hun geloof te belijden en beleven.
De meeste gelovigen in deze beweging beweren dat het christendom heidens is en een Grieks denken hanteert. Het centrale punt is dat men af moet van het Grieks denken en hebreeuws moet gaan denken. Hierbij moet men zoveel mogelijk joods denken en joodse gebruiken terug brengen in je geloofsleven en dagelijks leven.
De reden achter dit alles is, de bijbel is joods, de apostelen waren joods en de Messias was joods. Dus ook de taal en de manier van denken was joods (hebreeuws) dus moeten we daar naar terug. Dit lijkt een hele logische gevolgtrekking ware het niet dat de hele bijbel ooit in het Grieks vertaald is vanuit het Hebreeuws (door Joodse Rabbi’s) . En ook het feit dat de apostelen Grieks spraken, net als Jezus. Voor hun was het dus geen probleem om Grieks te spreken en te schrijven.
Vele gelovigen binnen de HRM zijn op zoek naar hun joodse wortels van het geloof en op zich is hier niks mis mee. Uiteindelijk liggen in het Jodendom ook onze wortels. Maar men hoeft niet “joods” te worden om Gods woord te begrijpen, ook hoeft men geen Hebrew-mindset te ontwikkelingen. Het gevaar van het Hebreeuws denken is dat men uiteindelijk meer richting judaïsme kan gaan dan je lief is, er zijn al velen van het christendom via Hebrew roots tot een punt zijn gekomen dat ze Jezus als Verlosser af hebben gezworen, joods geworden zijn dus. Een andere richting die men opkan gaan is de Noachide leer. Deze leer is wel iets anders, maar ze ontkennen ook Jezus als Messias.
De diensten op shabbat zijn ook erg joods ingevuld, de siddur is afgekeken van de joodse liturgie, de gebeden zijn dan ook vaak in het hebreeuws, net als de liederen die men zingt. Ook daar is op zich niks op tegen, messiaanse muziek is prachtig en kan zeker een aanvulling zijn in je geloofsbeleving. Het verraderlijke zit hem in de subtiliteit waarmee men de gelovige dieper in het Jodendom voert, alsof Joods zijn het enige zaligmakend is. De leiders van een Hebrew Roots Movement doet de meeste van hun studies ook bij joods orthodoxe rabbi’s. Dat is dan voor een deel bepalend wat men gelooft, weliswaar zonder Jezus erin, want rabbi’s zijn joods en accepteren de Messias niet, die studies zijn dus op andere zaken gebaseerd dan het nieuwe testament. Maar als je Jezus uitsluit,krijg je een heel andere evangelie. Het resultaat hiervan is dan ook dat men vaak de Thora boven Jezus stelt. Ik heb ooit eens geteld hoe vaak de Thora genoemd werd in een studie en hoe weinig de naam Jezus of Yeshua,en ik schrok ervan.

Dan zijn er nog groepen binnen de HRM die erop staan dat je de naam Yeshua gebruikt i.p.v. Jezus, de heilige Geest de Ruach Ha Kodesh noemt en de namen van de apostelen ook in het hebreeuws uitspreekt. Mozes word dan Mosje. Doe je dit niet, dan zou je niet “gered”zijn. Ook al zijn er velen die op de naam Jezus ooit tot bekering gekomen zijn, God hoorde hen dus toen wel! Maar nu blijkt God alleen te luisteren naar Zijn hebreeuwse naam. Sommige messiaanse gelovigen gaan hier heel ver in. En dat terwijl we weten dat in het OT niet alleen hebreeuwse woorden staan maar ook:Grieks, Latijn, Perzisch (chaldeas) en Aramees. Delen van het OT waren geschreven in het Aramees. In de tijd voor het hebreeuws zich als taal ontwikkelde, was de taal waarschijnlijk arcadisch of een proto type van canaanites. Interessant is ook dat Grieks ooit ook van rechts naar links werd geschreven net als het hebreeuws. Het is een mythe om het OT te beschrijven als een puur hebreeuws/Semitisch document.

Ik verbaas me door lopend over mensen die naar onze gemeente schrijven, en ons vragen stellen zoals deze,die de vorige week binnen kwam.

Sommige christenen zeggen, dat we de Hebreeuwse naam Yahshua moeten gebruiken, Zij zeggen dat als je de naam Jezus aan roept, dat je dan Zeus (een Griekse god ) aan roept en dat Jezus een schuil naam is voor satan. Wat voor antwoorden heeft u hier op?Hoe kunnen we bewijzen, dat de naam Jezus correct is om te gebruiken vertaald in het Engels en in uitspraak.
Zo bizar als deze vragen zijn ,blijft het een feit dat deze vragen blijven terug komen, dus is het nodig ze te beantwoorden .Dus hier zijn wat simpele antwoorden. voor een uitgebreidere details ga naar ;   What Do Jewish People Think About Jesus, question #38).

De originele Hebreeuws-Arameese naam van Jezus,is Yeshua, dat is in het kort Yehoshua (JOSHUA )net zo als Mike een afkorting is van Michael. De naam Yeshua komt 27 keer voor in de Hebreeuwse geschriften(bijbel ) verwijst in de eerste plaats naar de hogepriesters in de tijd,na de Babylonische ballingschap die beiden Yehoshua genoemd worden ( zie Zacharias 3;3 ).

En daarna vaker naar Yeshua (zie Ezra 3;2 )

Dus Yeshua's naam was niet ongebruikelijk, maar feitelijk zeker 5 verschillende mannen hadden die naam in het oude testament, En dit is hoe die naam veranderde in Jesus in het Engels
Om het simpel te verklaren, dit is de etymologische geschiedenis van de naam van Jesus; in het Hebreeuws Aramees Yeshua, werd toen Iesous in het Grieks, van in het Latijns Iesus en toen via het Duits, tot het uiteindelijk, in het Engels vertaald werd als Jesus.

Maar waarom noemen sommige mensen Jesus dan Yahshua?
Er is absoluut niets wat deze vertaling ondersteund, absoluut niets!

En ik zeg dit als iemand in het bezit van een Ph,D ( Doctoraat ) in Semitische talen.

Ik neem aan, dat die mensen een paar ijverige mensen zijn die totaal geen kennis hebben van vreemde talen, die denken dat de naam van Yahveh een meer zichtbaar deel moet zijn van onze verlossers naam. dus daarom YAHshua in plaats van Yeshua, maar nogmaals, er is totaal niets wat die theorie ondersteund.
De Hebreeuwse bijbel zegt Yeshua
Als de schrijvers van de Septuagint zijn naam doorgaven in het Grieks, schreven zij het als ??

(I­­‘sous,) met geen enkele aanwijzing naar YAH aan het begin van zijn naam.

En het zelfde kan gezegd worden van de Peshitta vertalers toen zij de naam van Yeshua overleverden (doorgaven ) in het Syriac's ( een deel van de Aramese dialecten )is dit allemaal consequent en duidelijk.

De originele vorm van de naam Jesus is Yeshua en bestaat geen enkele naam zoals yahshu’a of, yahushua of iets wat daar maar op lijkt.
Nou van waar komt die zogenaamde link tussen de naam Jesus ( Greeks I­­’sous ) en Zeus?

(griekse god ).
Dit is een van de belachelijkste beweringen die ooit zijn gemaakt.
Maar het het is meer in de roulatie gekomen de paar laatste jaren, het internet is een verbazingwekkend instrument voor het doorgeven van onjuiste informatie.

En er zijn sommige gelovigen die voelen dat het niet alleen te verkiezen is om de Hebreeuw/Aramese naam Yeshua te gebruiken,maar ook dat het verkeerd is om de naam Jesus te gebruiken. En daarom zullen we deze verklaring eens in het kort gaan onderzoeken,en de onwaarheden die hier onderliggen aan het licht te brengen.

Volgens de overleden A. B. Traina in zijn heilige naam bijbel (Holy Name Bible )
De naam van de zoon Yahshua, is verplaatst door Jesus, Iesus and Ea-Zeus (genezen Zeus )
In deze ene korte zin worden 2 complete fabels neergezet als een feit.
Allereerst er bestaat geen naam Yahshua, zoals we net hebben uitgelegd.

Ten tweede, er is totaal geen verbinding tussen de Griekse naam I­­’sous, of de Engelse naam Jesus en de naam Zeus. ABSOLUUT NIETS!
Dan kun je net zo goed beweren, dat Tiger Woods (een golf speller ) de naam is van een door tijgers bezet oerwoud in Indie.. Dan te beweren dat de naam Jesus connecties heeft met de heidense afgod Zeus dat is net zo belachelijk, en is gebaseerd op een serieus gebrek aan talen kennis.
Hier is nog zo'n zelfde soort belachelijke bewering.

 

 

 

GODS PLAN VOOR DE GEMEENTE EN HET JOODSE VOLK

 

God ontwierp en maakte Zijn Goddelijke kalender op de vierde dag van de schepping. Zijn doel daarbij was ons te onderwijzen aangaande Zijn verlossingsplan door Jezus (Yeshua), de Messias. “En God zeide: Dat er lichten zijn aan het uitspansel des hemels om scheiding te maken tussen de dag en de nacht, en dat zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren;”. (Gen. 1:14) Gods kalender is gebaseerd op de maan, de maantijden. Wij hebben een Babylonische kalender die gebaseerd is op de zonnetijd, maar Gods kalender is niet veranderd want God is dezelfde, gisteren, heden en tot in de eeuwigheid.

Een sleutelwoord uit Genesis 1 vers 14 is vaste tijden. Dit woord is eeuwenlang niet juist uitgelegd. Aan de wortel van het woord vaste tijden ligt het hebreeuwse woord ‘moade of moadim’, wat ‘een vastgestelde tijd, een festival’ betekent. De Hebrew Stone’s Edition Tanach (O.T.) vertaalt Genesis 1 vers 14 als volgt: “…en zij zullen dienen als tekenen en voor festivals en voor dagen en jaren”. Psalm 104 vers 9 zegt: “Hij heeft de maan gemaakt voor de vaste tijden”. Het woord vaste tijden betekent ook hier weer ‘moadim of festivals’. We kunnen dus zeggen dat God de maan heeft gemaakt om de vastgestelde tijden en festivals aan te duiden. Vroeger keken de apostelen en profeten naar de maan om te zien welke tijd van de maand het was. De nieuwe maan duidde het begin van een nieuwe maand aan en de volle maan het midden van de maand. Dit was de oude en door God geïnspireerde methode voor het tellen van de maanden.

Verbondstekenen
We dienen ons te realiseren dat deze ‘moadim, vastgestelde tijden’, werden vastgesteld voor dat er nog maar enig levend wezen geschapen was. God had reeds een agenda gemaakt met vaste afspraken waarop Zijn kinderen Hem konden ontmoeten. God vergist zich niet en Hij verandert ook niet. De Amplified Bible vertaalt Genesis 1 vers 14 met: “laten het (deze lichten) tekenen zijn van en herinneringen aan Gods voorzienigheid”. Voorzienigheid wijst op een teken van Gods verbond. Deze vastgestelde tijden zijn tekenen van Gods overeenkomst met ons, dat Hij onze God is en dat wij Zijn volk zijn.
In het boek Hosea staat: “Mijn volk gaat te gronde door het gebrek aan kennis”. Er ligt al eeuwenlang een sluier over de Kerk, waardoor men in onwetendheid verkeert aangaande Gods kalender. Dit heeft mede de scheiding tussen christen en jood in stand gehouden en ook leek het christendom hierdoor op een nieuwe religie met nieuwe feestdagen. De zonnekalender (Juliaans/Gregoriaans) en de heidens geïnspireerde feestdagen kwamen nu in de plaats van Gods kalender en Zijn feestdagen. Vele heidense feestdagen zijn afkomstig uit de Romeinse Kerk en opnieuw was ook hier weer de reden dat men de Kerk en zijn volgelingen wilde afscheiden van het joodse volk.  

 

 

 

Hosea 2: 15,18,19.

En het zal te dien dage geschieden,

luidt het woord des HEREN,

dat gij Mij noemen zult: mijn man, en niet meer: mijn Baal.

Ik zal u Mij tot bruid werven voor eeuwig:

Ik zal u Mij tot bruid werven door gerechtigheid en recht,

door goedertierenheid en ontferming;
Ik zal u Mij tot bruid werven door trouw;

en gij zult de HERE kennen.

 

Joodse Feesten zijn feesten die verbonden zijn aan het Joodse Volk en cultuur en dit Zijn niet vastgestelde tijden van God voor de christenen.
Maar welke feesten zijn er dan wel voor de Christenen ?
Leviticus 23 zijn o.a. de Feesten, niet alleen voor de Joden, de 2 stammen van Juda, maar ook voor het huis Israël, de 10 stammen Israëls (die geen Joden zijn) maar ook zij die zich aangesloten hebben en geënt zijn op de Edele Olijfboom, zij die Yahshua hebben aangenomen en deel hebben aan dit nieuwe verbond in Christus.

De Feesten van Leviticus 23 zijn geen Joodse Feesten maar de Heer zegt “Deze zijn MIJN gezette hoogtijden”.
Het zijn de gezette tijden van de Eeuwige die niet direkt verbonden zijn alleen met het Joodse volk.
Deze 7 feesten van de Messias zullen ons het reddingsplan laten zien.
Pesach (de dood van de Messias)
Ongezuurde broden/ Chag Matzot (de Messias in het graf en aflegging der zonde)
Feest der Eerstelingen/Bikkurim (de dag van de opstanding)
Wekenfeest/shavuot (pinksterfeest, bekrachtiging door de Ruach, de Geest van God)
Feest van de Bazuinen / Yom Teruah (de eerste opstanding voor hen die in de Messias geborgen zijn)
Grote Verzoendag/Yom Kippur (de Herrijzing van Israël)
Loofhuttenfeest/Sukkot (God met ons en wij met de Messias)

Deze Feesten wijzen allemaal naar de Messias die de Deur is en de Middelaar maar ook het Licht wat komende was.

Vele christenen denken dat ze deze Joodse feesten moeten vieren, maar er zijn ook o.a. die de Chanoeka feesten vieren in plaats van de Kerstfeest, ik zeg niet dat deze feesten verkeerd zijn om te vieren maar het is geen feestdag door God ingesteld voor ons als christenen maar specifiek voor de Joden. We moeten het ene feest niet dichten met het andere feest en het vervangen. We moeten wel weten waarom we iets vieren en als het door God ingesteld is. Natuurlijk begrijp ik dat velen zich solidair met het Israël voelen, met het Joodse volk en dat is natuurlijk prijzens waardig en dat is iets wat de Heer ook van ons verlangd en vraagt.
Sommigen steken de kaarsen aan als een soort Advent als aanloop naar Kerst en elke dag steken ze een extra kaarsje aan en doen dat 8 dagen lang, maar toch is er een heel verschil tussen Kerst (wat geen Feest door God ingesteld is om dit te vieren) en Chanoeka. In Israël worden er geen overdadige kerstliedjes gezongen en een sfeer gecreëerd met kerstbomen en kerstballen, Christenen koesteren de overgebleven heidense symbolen (heidense smetten), terwijl de Chanoeka viert dat de tempel opnieuw wordt ingewijd, nadat deze heidense rituelen waren gereinigd.
Met dit alles zo te schrijven gaat het mij er alleen maar om moeten wij deze Joodse feesten vieren als christenen, en worden onze culture feesten ook door de Joden gevierd ? Zo zie je cultuur blijft cultuur, en eigenlijk hebben wij niets met de Joodse cultuur feesten te maken maar alleen met Gods gezette en vastgestelde tijden en Feesten.
Wel erken ik dat Chanoeka Feest, en daar doe ik niets aan af, een geweldig feest is voor het Joodse volk, en het een wonder van de olie is die 8 dagen bleef branden, het is een Feest van het Licht, een Feest van de volheid en vervulling en herstel van Israël, het is de volkomen rust ingaan. Yahshua is de 8ste dag, de Messias en de olie Hij is de Gezalfde en het Licht voor de volkeren.
Chanoeka is ook voor ons het feest van vernieuwing, omdat we zelf een Tempel van de Heilige Geest zijn, moeten we rein zijn en blijven van heidense en occulte invloeden.

 

Woordprediking van Don van der Brandt

met als thema

"Israëlieten: (feest)tijden en aangelegenheden"

 

 

Klik afbeelding in om mp3 te horen  

 

 

 

 

“De Here sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten en zeg tot hen: De feesttijden des Heren, die gij zult uitroepen als heilige samenkomsten, zijn MIJN feesttijden.

Maar op de tiende van die zevende maand is de Verzoendag; een heilige samenkomst zult gij hebben en gij zult u verootmoedigen en de Here een vuuroffer brengen.” (Lev.23 : 1-2 + 27)  

Het grootste deel van de dag wordt doorgebracht in de synagoge. Iedereen is in het wit gekleed. Wit is het symbool van zuiverheid. Op Yom Kippur dragen de mannen een witte overjas, een kittel. Het herinnert aan de dood ( de sterfelijkheid van de mens) en roept op tot berouw en inkeer. “Want het loon, dat de zonde geeft, is de dood, maar de genade, die God schenkt is het eeuwige leven in Messias Yeshua/Jezus, onze Here.” (Rom. 6: 23). Zonde is volgens de Joodse overlevering als je ‘te ver’ gaat en je van God vervreemdt. Die zonde kan alleen vergeven worden als je echt berouw hebt en   er verzoening gedaan wordt. Berouw is niet alleen spijt hebben, maar zo’n afkeer hebben van wat je verkeerd hebt gedaan, dat je dat niet meer wilt herhalen. Daarbij moet je je dus bekeren. Belijdenis van zonden is een van de meest kenmerkende onderdelen van de diensten op Yom Kippur. Gouden sieraden worden niet gedragen op deze dag, want dat herinnert aan de zonde met het gouden kalf. Er worden ook geen leren schoenen gedragen omdat leer wordt gezien als luxe, bovendien kan je geen huid van een ander schepsel dragen als je om vergiffenis vraagt.

 

Het gedeelte van Jesaja behandelt het vasten. Vasten is niet alleen maar je onthouden van eten en drinken. Het doen van Gods verordeningen en inzettingen horen bij je manier van leven. Als je hart op de juiste plaats is, je de ander hoger acht dan je zelf, zal God je stem in de hoge horen en allerlei zegeningen geven.

Dan gebeurde er een wonder. Als God de bok goedgekeurd en Zijn volk vergiffenis geschonken had, veranderde het stuk scharlaken wol van kleur; het werd wit. “Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw; al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol.”(Jes.1:18). Dit vers is geen beeldspraak, maar het gebeurde dus echt! Dit wonder stopte ± 40 jaar vóór de verwoesting van de 2^e Tempel (70 n.Chr.) De tempeldeuren, die behoorlijk zwaar waren, gingen vanaf die tijd ook vanzelf open alsof God de mensen wilde uitnodigen in Zijn heiligdom te komen. Zou dit toeval zijn? Het wonder van de wol zou dus gestopt zijn toen Yeshua/Jezus “het Lam dat de zonden der wereld weg nam” was gestorven én opgestaan. Voordat Yeshua/Jezus zijn bediening begon, liet hij zich onderdompelen door Johannes de Doper. Werd Hij ook niet voor het volk geleid door Pilatus, een niet-Jood, en vervolgens buiten Jeruzalem gebracht om daar op Golgotha te sterven voor onze zonden? Joz. 20 maakt melding dat iemand die ter dood veroordeeld en gevlucht was naar een vrijstad, pas  terug mocht keren naar zijn huis als de hoge priester dood was.

Tijdens de Sedermaaltijd bad Yeshua/Jezus het Hogepriesterlijk gebed. Hij is onze hoge priester “Hij is priester in eeuwigheid naar de ordening van Melchizédek, Koning der gerechtigheid (Hebr.7:17). Door Hem kunnen we naderen tot God. Ook werd Hij zelf de zondebok “want het is onmogelijk, dat het bloed van stieren of bokken zonden zou wegnemen” (Hebr.10:4).Toen Yeshua/Jezus zei: “Het is volbracht” scheurde   ‘het voorhangsel’ van boven naar beneden. Nu zijn er verschillende ‘voorhangsels’ in de tempel. Meestal wordt uitgelegd dat dit het voorhangsel zou zijn naar het heilige der heiligen. Als dit het geval zou zijn, dan zouden we vrij tot God kunnen gaan en hebben wij ook geen hoge priester meer nodig. Maar wat zegt Yeshua/Jezus zelf: “Ik ben de weg de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij” (Joh.15:6).

Ook heeft Hij ons geleerd om in Zijn Naam tot de Vader te bidden: “Wat je ook vraagt in Mijn Naam, Ik zal het doen…(Joh. 14:13). Prijs God voor zo’n Hoge Priester! De Geest des Heren ís op Hem. De Vader heeft Hem gezonden om een blijde boodschap te verkondigen aan ootmoedigen en genezing en bevrijding te brengen. Mag deze Yom Kippur voor jullie allen een bijzondere dag zijn.  

EGI.

De naam van de eerste gelovigen in Israël waren Nazareners naar Handelingen 24:5, Want wij hebben gevonden, dat deze man (Paulus) een pest is, iemand, die opstanden verwekt onder alle Joden over de ganse wereld, een eerste voorstander van de secte der Nazoreeërs. En handelingen 26:28 : “Ik voor mij was tot de slotsom gekomen, dat ik tegen de naam van Jezus, de Nazoreeër, fel moest optreden”. Het woord christen komt niet van het Hebreeuwse woord de Gezalfde, maar van een Grieks woord Christos en werd helemaal niet gebruikt door de Kerk in Jeruzalem. Het woord christen werd als een heidense term voor het eerst genoemd voor de gelovigen in Antiochië , ongeveer in het jaar 45. In handelingen 11:26 staat : “En het geschiedde, dat zij een vol jaar in de gemeente gastvrij ontvangen werden en een brede schare leerden en dat de discipelen het eerst te Antiochië Christenen genoemd werden. De aanduiding “genoemd werden” suggereert dat deze naam werd bedacht door hen buiten de Kerk, misschien wel om een onderscheid te maken door de discipelen van Christus en onbekeerde niet-Joden, en voor andere vertakkingen van het Judaïsme. Er is geen enkel bewijs voorhanden dat deze aanduiding door de vroegere Kerk werd gebruikt als een zelfgekozen titel (Hand. 11:26, 26:8 en 1 Petr. 4:16). De oorspronkelijke geloof van de apostelen was dus bekend als de Nazarener in Israël en geen christen. De Nazoreeërs zijn zo rond de vijfde eeuw uit de geschiedenis verdwenen - afgewezen en bestreden door zowel kerk als synagoge. Een Nazarener geloofde niet dat de Tora aan het kruis geslagen was of de Wet afgeschaft was. Het was wel een groepering dat geloofde dat er geen behoud was in de Wet of in de Tora, maar dat de Tora ons schoon houdt, dat we door het waterbad van het woord zouden worden gereinigd en geheiligd. Yahshua (Jezus) was de leider van de Nazareners, in Math.2:23 staat :” opdat in vervulling zou gaan hetgeen door de profeten gesproken is, dat Hij Nazoreeër zou heten.” En in Handelingen 4 : ” dan moet aan u allen en het ganse volk van Israël bekend zijn, dat door de naam van Jezus Christus, de Nazoreeër, die gij gekruisigd hebt, maar die God heeft opgewekt uit de doden, dat door die naam deze hier gezond voor u staat. Dit is de steen, door u, de bouwlieden, versmaad, die nochtans tot hoeksteen is geworden. Ook Paulus wordt niet als christen aangesproken (Handelingen 24:5). De huidige kerk , de christenen leren dat de Tora is afgeschaft, maar de Nazareeërs leerden dat de wet door Yahshua vervult werd maar niet afgeschaft, de Wet/Tora (Yahweh’s richtlijnen van Genesis tot Openbaringen). Yahshua is gekomen en heeft de wet/Tora vervuld maar nooit afgeschaft dat is een grote leugen van de kerk ... Yahshua is het levende Woord! De wet/Tora zijn als ware Gods liefdes regels voor de mens, we moeten de wet zien als genezing en leven. Doordat de wet in ons hart is geschreven is het meer een verdieping van het Woord geworden en is het mogelijk Zijn geboden te houden wat eerst onmogelijk was, want niemand kan de wet voor 100 % houden. De wet is daar om ons een zo goed mogelijk leven op aarde te geven in relatie met God en de ander. Yahshua heeft ons vrijgekocht van de vloek der wet opdat wij leven zouden uit genade. Maar ik ben van mening dat zoals Yahshua de Tora heeft vervult en heeft uitgeleefd en heeft bevestigd zullen ook wij de gehele Tora moeten vervullen, uitleven en bevestigen. God zelf zal dat in ons volbrengen. We zullen tot volle wasdom en volheid van Christus komen.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wie is eigenlijk  Israël..?

 

 

 

Beloften, die Vroeger zijn gemaakt  

In Genesis 11:26-32 worden wij voorgesteld aan Abram, wiens naam later werd veranderd in Abraham. De rest van de Bijbel is een uitvloeisel van Gods handelen met hem en de beloften, die Hij maakte aan Abraham en zijn afstammelingen. De beloften aan Abraham zijn de basis van bijna alle toekomstige Bijbel profetieën!

Abram werd geboren in een gezin, dat in Ur der Chaldeëen leefde, een stad in het zuiden van Mesopotamië bij het vroegere Babylon. Na de dood van één van zijn broers, verhuisden Abram, zijn Vader en andere familieleden een paar honderd kilometers naar het noorden naar de stad Haran aan de Eufraat. Een poos daarna stierf Abram's Vader, Terah en werd begraven. In de nasleep zei God tegen Abram, toen 75 jaar oud, de rest van zijn familie te verlaten en naar een land te gaan, dat Hij hem zou wijzen. Hij beloofde van hem een groot volk te maken.

De belofte, voor het eerst gegeven in Genesis 12, is nogal vaag. Het bestond gewoon uit een onbepaald land, dat later aan Abram en zijn nageslacht als een erfenis gegeven zou worden. Door heel de rest van Genesis heen lezen wij een opmerkelijk verhaal over het ontvouwen van de beloften, gemaakt door God.

De Ontvouwde Belofte aan Abraham

lees hier verder ...